Universiteit, bopomofo en goedkope lunch

Wees voorbereid. Het volgende artikel gaat dodelijk saai worden. 🙂

De tijd gaat snel, de tijd gaat hard. Time flies when you’re having fun, is wat men zegt. Ik heb nu bijna twee weken school erop zitten en het gaat vrij goed. Althans, dat vind ik, wat de juffies vinden weet ik niet. Eindelijk kan ik zeggen dat ik op uni heb gezeten. Stoer zeg. Ik woon nu ook al bijna drie weken in ‘t appartement. Nieuwe apparatuur en andere benodigdheden kosten een hoop duiten, maar aangezien het producten zijn die je gewoon nodig hebt, is ‘t ‘t wel waard. We blijven hier natuurlijk wel 10 maanden. Aangezien het huis binnen 24 uur weer stoffig is (aan de overkant zijn ze nieuwe flatgebouwen aan het bouwen), is een stofzuiger geen slechte aankoop. Een waterkoker voor de noodles en warme dranken is ook noodzakelijk. Hetzelfde geldt voor pannen, lampen, stekkerdozen, etcetera.

Laat ik maar iets vertellen over school. Onze studie op Beijing Gongye Daxue (Beijing Industry University) bestaat uit twee delen: Mandarin en Business Courses. Mandarijn is weer onderverdeeld in twee vakken: zonghe (grammar/comprehensive) en kouyu (spreekvaardigheid). Alle lessen worden in het Mandarijn gegeven. Het lijkt op het eerste gezicht moeilijker dan het is, maar ze gebruiken simpele woorden die je wel moet begrijpen na al die jaren. Business Courses bestaat uit vier onderdelen: Business Environment in China, Legal Dimensions of the Chinese Business World, Business Management in China en Chinese culture. Deze lessen zijn in het Engels. Althans, voor zover je hun taaltje Engels kunt noemen. Voor elk onderdeel dienen wij een essay te schrijven en als het goed is krijgen we voor deze vier onderdelen geen schriftelijke overhoring, enkel een soort uitgebreide opstel als opdracht. Schrijven doe ik graag, dus dat wordt geen probleem, hoop ik.

Hier in China hoort iedereen ook een Chinese naam te hebben. Mijn achternaam is vertaald naar Jin, wat goud of geld betekent. Mijn voornaam, Marco, is door mw Sissy Yeung vertaald naar Ma Gao, wat Paard Hoog betekent. Veel boeit het niet, want westerse namen worden hier gewoon fonetisch vertaald. Gewoon niet letten op de betekenis. Mijn derde naam, Njoek Khong, kan wel goed vertaald worden naar Yong Gong, wat Altijd Succes betekent. Ook wel weer leuk, maar als de docenten me zo noemen, zal ik waarschijnlijk minder snel reageren.

Om een nog onbekende reden ben ik van de a-klas naar de b-klas verplaatst. Dit heeft niets met niveau te maken, dus ik hoef me nergens zorgen om te maken. Nog niet. Mijn nieuwe klas heeft een hoog TMA-gehalte, acht van de tien studenten zijn TMA’ers. Of dat een goed teken is, weet ik niet. Nu ik in een andere klas zit, heb ik kennis gemaakt met een andere docente voor zowel spreekvaardigheid (kouyu) als grammatica (zonghe). Kouyu stelt tot nu toe vrij weinig voor. BoPoMoFo (Chinees alfabet ofzo) hebben wel al drie jaar geleden gehad. De tonen snappen we nu wel zo ongeveer. Vandaag hadden we een ongelooflijk nutteloze opdracht waarbij je van Chinese klanken Chinese woorden moet maken. In principe was het dus gewoon de ‘u’ vervangen met een ‘w’ en de ‘i’ vervangen met de y. Klank ‘iao’ wordt woord ‘yao’, klank ‘uei’ wordt woord ‘wei’, klank ‘iong’ wordt ‘yong’. Het zal vast nut hebben, maar ik weet niet wat.

Genoeg geklaag over kouyu, nu maar klagen over zonghe. Die docente zonghe van mijn vorige klas praat ontzettend snel, alsof ze een XTC-pilletje heeft geslikt, terwijl je op laag niveau rustig hoort te praten. Aangezien ik geen les meer van haar heb, boeit ‘t nu niet zo. Bij deze andere docente zonghe heb je wel weer dat ze op een rustig tempo praat. Nadeel is dat je alle dialogen uit je hoofd voor de klas ter gehore moet kunnen brengen. Aan de ene kant goed omdat je dan de phrases beter kunt gebruiken in real life, maar aan de andere kant is het ook zoveel stampwerk om weinig belangrijke phrases.

Vandaag zijn we met een redelijk grote groep (15 man?) bij de kantine van Beijing Gongye Daxue wezen lunchen. Een flinke kom rijst met courgette, kip, champignons met oestersaus kost slechts 50 eurocent. Het smaakt niet supergeweldig, maar het is ook zeker niet vies. Het is niet iets waar je elke dag naar toe zou gaan, maar een aantal keer per week is zeker niet ondenkbaar. Ze hebben nog veel meer gerechten om uit te proberen. Geweldige prijs/kwaliteitverhouding. Geweldige stad. Geweldig land.

9 thoughts on “Universiteit, bopomofo en goedkope lunch

  1. geweldige stad…geweldig land..geweldige prijzen
    nog effe en dan wordt het: geweldige meisjes hier…
    YONG GONG …HOU VOL …NOG 9 MAANDEN…lol.

  2. Hallo Marco, we kunnen onze mening of gedachten niet zo goed als jij op papier zetten vandaar dat niemand de moeite neemt je belevenis van enig commentaar te voorzien. sorry jongen

  3. Dude!
    Tof om je verhalen te lezen men! Je schrijft erg goed! Ik zal je avonturenzeker in de gaten blijven houden!!
    Enjoy,
    Patriek…

  4. jij bent echt lekker jooooh 😛 meer foto’s van jezelf maken joh 😉 gaat kwaliteit van de site omhoog hi hi

  5. Bedankt voor de waarschuwing van de saaie blog. 😉
    Nog niets meegemaakt in die 10 dagen? En wel beloven elke dag iets van je te laten horen, maar niet doen he? Tssk. We Miss You! Het is zo rustig boven me in de kamer op verdieping 2. 😀

  6. graag meer fotos van je zelf….
    we missen je hoor…
    begint weer koud te worden…brrrrrrrrrrr….

  7. Schade door aardbevingen westen China

  8. fawaka???????????