Stalkers en aanranders

Openbaar vervoer
Degene die met het geniale idee kwam om de steunstangen hoog op te hangen, zou een Nobelprijs moeten krijgen. Dankzij deze uitvinding kunnen de heerlijke okselsappen optimaal verdampen in de heerlijke lucht van de metro. Ongedouchte mannen, riekend naar de odeurs van natte hond, vuilnisbelt en kots tegelijk. Een subtiele aroma van een natte handdoek die drie weken lang in de hoek heeft gelegen, banen zich een weg naar mijn neus. De geurreceptorcellen, hoog in de neusholte, slaan op hol met acute misselijkheid als gevolg.

Ook is het in de metro mogelijk om te oefenen om je evenwicht te bewaren. De ruimte is dusdanig beperkt dat je op één teen moet staan. Het is dus een uitermate geschikt vervoersmiddel voor ballerina’s.

De pedofielen en aanranders van deze wereld kunnen genieten van mogelijkheid tot legaal aanranden van zowel jongens als meisjes. Tijdens de rit grijpen de passagiers alles wat ze grijpen kunnen: de hoge horizontale rekken, de verticale rekken, handvatten, rugtassen, armen, benen en af en toe wordt er wel eens gegrepen naar andermans kruis, per ongeluk of niet, Joost mag het weten.

Per metrorit betaal je €0.20, ongeacht de afstand. Als je dus de hele dag ondergronds blijft, betaal je ook slechts €0.20. Zodra je het perron verlaat, kun je niet meer terug zonder te betalen. Althans, niet legaal. Gezien de lage reiskosten is het, ondanks de opofferingen, wel te doen om een paar keer met de metro te gaan. Zo slecht is het ook weer niet, tenzij je geen gasmasker hebt. Ook dien je een beetje body te hebben, want anders word je zonder pardon opzij geduwd, met als gevolg dat je nog net een teen aan de grond kan krijgen. Bij het instappen moet je ook een aanloopje nemen om vervolgens de metro in te springen, want anders kom je er niet in. De grootste grap is dat ik de spits nog niet heb meegemaakt en nu al.. Dus laat staan..

In de bus is het bijna hetzelfde. Het enige voordeel is dat er wel één raampje wordt opengedaan, in tegenstelling tot de metro. Een nadeel van de bus is dat het daar nog drukker is dan in de metro. Daar is het pas echt volop aanranden. De kosten per busreis: 0.40 yuan, is €0.04. In de bus heb je vaak een persoon die kaartjes verkoopt voor bepaalde toeristische trekpleisters. “Doorlopen naar achteren” wordt vaker geschreeuwd dan “Ik verkoop kaartjes”.

Stalkers
Ze zijn overal: voor me, achter me, links van me, rechts van me en af en toe zelfs onder me; ze achtervolgen me! Voorzichtig kies ik mijn pad langs de objecten alsof het landmijnen zijn. Kunnen al die Chinezen hun neus niet op een wat beschaafdere manier reinigen zonder anderen kotsneigingen te bezorgen? Zijn tissues dan echt zó duur? Uit onderzoek blijkt dat tissues bij de supermarkt om de hoek gemiddeld €0,25 per pak van tien pakjes kost. Ik kan niet in de portemonnee van de betreffende personen kijken, maar als China daadwerkelijk wil dat men ophoudt met het roggelen, zal het tissues moeten subsidiëren. Het schijnt dat er nu een wet is aangenomen dat in het kort inhoudt dat niemand meer mag roggelen. Blijkbaar werkt het niet echt, of was het voorheen nóg erger?

Nutteloze baantjes
Omdat de arbeidskosten in China laag zijn, kunnen veel werknemers worden aangetrokken om betere service te verlenen aan klanten (al lukt het niet altijd). Hierdoor ontstaan vele, met alle respect, nutteloze baantjes. Even een voorbeeld: laatst gingen we met de gang naar Hai Die Hong (Oceaan Vlinder Rood, ofzeau), een restaurant dat zich op de derde verdieping heeft gevestigd. Het is een restaurant, geopend door een Singaporese platenmaatschappij, waar je kunt genieten van live optredens. Best goede zangers hoor, alleen die songs zijn wat minder, ieder z’n meug. In ieder geval, in de lift treffen we een vrouw met een jas aan. Eerst dachten we dat ze gewoon naar boven wilde, maar toen we voor de tweede keer daar gingen eten, stond ze er weer. Wat bleek? Ze was de liftknopjesbediener van dat gebouw. Zij staat dus de hele dag in die lift. Wat een eer. Dit snap ik dus niet, want als je echte service wil bieden, dan moet je die vrouw verbieden om te bellen tijdens het werk en wellicht iets herkenbaars aan te laten trekken waar het logo van het gebouw, of iets dergelijks.

We hebben in ons flatgebouw één bewaker bij de deur en nog eens twee bij de twee poorten. ’s Nachts, tijdens hun dienst, slapen ze allemaal. Ik heb het verschillende malen getest. Als je toch slaapt tijdens je dienst, wat doe je er dan? Eentje stonk overigens naar alcohol, maar dat ter zijde. Ook leuk om te melden, die bewaker die er overdag wel eens staat, schat ik in op een jaar of 15.

Teveel werknemers in dienst hebben die geen kennis van hun eigen branche hebben, vind ik ook nutteloos. Best hoor, als je een paar werknemers wilt ‘opleiden’ waarbij ze al doende leren, maar dan moet je wel een soort meester/juffie hebben die wel kennis van zaken heeft.

Er zijn nog wel meer nutteloze baantjes, maar ik kan mijn eigen handschrift niet meer lezen van mijn notitieblok dus die hebben jullie nog van me tegoed. Lastig schrijven in de bus met die bumpy roads hier.

Manier van verkopen
Of je nou naar een markt, naar een mall of naar een winkelpromenade gaat, overal heb je iemand buiten staan die je verbaal naar binnen probeert te lokken. Wonder boven wonder trapt niemand erin. Soms word je letterlijk aan je arm de winkel in gesleurd. Geweldige verkooptechniek. Ik heb zelfs een keer meegemaakt dat een dame twee marktblokken, al aan de middel hangend, achterna werd gelopen door de verkoopster. Zo graag willen die lui verkopen. Het is geweldig.

Chinese muur
De Chinese muur is een indrukwekkend stuk kunst. Een kilometerslange muur die als bescherming zou moeten dienen tegen de nomaden. De Ming waren de grootste muurbouwers. Het meeste wat er vandaag de dag te zien is, zijn de overblijfselen uit deze dynastie. Ming werd geregeerd door Chinezen die de Mongoolse dynastie (Yuan dynastie 1271-1368) omver wierpen. Ze wilden zeker stellen dat de barbaren nooit meer zouden regeren over China, waardoor zij zeer wantrouwend en onverschillig naar de buitenlanders toe waren.

Vandaag de dag wordt nog steeds getwijfeld aan effectiviteit van de Chinese muur. De geschiedenis geschriften laten zien dat de muur meerde malen de nomaden hebben teruggedreven. Alleen wanneer een dynastie was verzwakt, werd het voor de invallers vanuit het noorden mogelijk om binnen te vallen, wat twee maal gebeurde. Tegenwoordig is het een geaccepteerd feit dat het effectiever is om diplomatiek met de vijand om te gaan, dan ze te negeren. Althans, zoiets vertelde die vrouw in de bus. Zij kan pas echt spitten. Aan één stuk door bleef zij letterlijk een uur lang door tetteren door die microfoon. Gelukkig heb ik mijzelf aangeleerd om te kunnen slapen zonder te letten op de geluiden om me heen. Daarnaast was ik ook vrij moe, aangezien we om 6 uur ’s ochtends werden opgehaald met een klein busje. Het was een dusdanig klein busje, dat we amper met z’n achten erin paste. Tot overmaat van ramp moest ik plaats nemen op een plastic krukje, die het ieder moment zou kunnen begeven.

Voor de minder sportieve mensen raad ik een bezoek aan de muur af. Door de bergachtige structuur is het louter een kwestie van trappen lopen. Ik hoor het Ali B al roepen: “..dat is goed voor vet verbranden..” Vlakke stukken kom je sporadisch tegen. Na een uur heb je het wel gehad met die trappen. Zeker bij een temperatuur van -6 graden. Te koud om te sporten. Een trede kan variëren tussen de 20 en 70 centimeter. De hellingen zijn zo’n 50 graden en op andere plekken zelfs 70. Het zou nog steiler kunnen zijn bij de andere delen van de muur, maar wij hebben slechts een klein deel bewandeld. Eigenlijk is ‘beklommen’ een gepaster woord, maar goed. Jammer van al die commercie erom heen. De pure stukken zullen vast verrr achter de bergen zijn. Desalniettemin blijft de muur indrukwekkend.

Tian’an men
De Verboden Stad is gelukkig een heel stuk gemakkelijker te bereiken vanaf ons appartement. Even de metro pakken en je bent er. Aan de voorkant zie je een grote portret van de vrolijke heer Mao.

Wij zijn er snel doorheen gelopen, en nog zonder gids ook, dus echt veel kan ik er niet over vertellen. Wat ik nog weet uit de boeken van de middelbare school is dat het rond 1400 is gebouwd en rond 1912 voor het laatst is gebruikt.

Nog iets leuks, bij de ticket office zijn we bijna erin getuind. Een man bood ons zijn tickets aan voor 30 yuan, terwijl ze bij de ticket office 40 yuan zijn. We vertrouwden het niet, omdat het ten eerste niet logisch is dat hij zijn tickets voor minder geld verkoopt en ten tweede zijn Chinezen in het algemeen niet te vertrouwen. Toen we bij de poort aankwamen, werden wij met onze geldige kaartjes wel toegelaten, maar een naïeveling die zijn kaartje tóch kocht bij die oplichter-dude niet. Geinig.

Wat opvalt
Chinese automobilisten zouden zonder claxon niet leven. Alsof er geen verkeersregels bestaan, racen ze langs elkaar. Buschauffeurs verwisselen van baan zonder te kijken of het vrij is. Eigenlijk geldt dit voor elke automobilist.

Vele mensen hebben mondkapjes op. Sommigen zeggen dat zij dit op hebben om de smog, anderen zeggen omdat de betreffende personen ziek zijn, maar zelf denk ik dat ze SARS hebben.

Er zijn vier automerken die echt vaak voorkomen: Mazda 6 en Honda Accord onder de particulieren en Hyundai en Volkswagen onder de taxi’s.

Cola wordt gemaakt van kraanwater, of de siroop is gewoon vies. Ook de Fanta smaakt weird; teveel sinaasappelsmaak. Sprite is eigenlijk de enige die een beetje normaal smaakt.

Hier in China heb je geen sambal; het is eerder een sausje. Ik mis sambal.

Tot slot
Nieuwe foto’s: klik.

Laat een berichtje achter!

12 thoughts on “Stalkers en aanranders

  1. Yo, hier is mijn bericht 😛
    veel mee gemaakt hey. zou je 1 ding zegge 😛
    ik zou de spits denk ik niet willen meemaken
    in de metro >.

  2. Hallo Marco

    Wij volgen je verhalen uit China. Leuke stijl van vertellen.

  3. hey die coco…eindelijk weer eens een leuk
    verhaal…tante hellen heeft genoten,ze lachte contineu…ehmmm…wat een mooie bewaakster in de lift…

  4. mamie stuurt a.s.a.p een fles hete adjoema
    sambel voor je…kus….xxx

  5. Als je niet aan de bak kan na je studie kan je altijd schrijver worden.Je manier van vertellen is boeiend en niet saai, perfectamente.

  6. ik ben het met papadushi eens…*talent*
    maar tja…zit in de genen he…niks aan te doen…lol….voor straks slaap lekker en gezond weer op..dag gudu…xxx,.

  7. Marco!!! Prima dat je de mafkezen die hier achter zijn gebleven op een lollige manier weet voor te bereiden op hun trip!! Highly entertaining!! Ajax is trouwens helemaal de weg kwijt sinds je weg bent.. Vink prima.. greetz Frank

  8. Hahahha
    Liftknopjesbediender.. mijn droombaan..

  9. Joo Tjin, leuke verhalen joh, keep it up 😉

  10. Hahahaha… Wat een geweldige verhalen! Enne… bedankt (maar niet he-le-maal heus) dat ik vanmiddag te laat op mijn afspraak verscheen: ik zat nl. hardop lachend achter m’n beeldscherm over je Chinese avonturen te lezen en had de tijd uit het oog verloren! Have fun – dan hebben wij lezers ‘t ook! 😉

    Grtz,
    Tanya

  11. Nu zullen er vast niet héél veel blonde meisjes in de Jingkelong rondlopen, maar toch.. Wat een opmerkingsvermogen!

    Dus jij hebt ook je optrekje in het lieflijke Houxiandaicheng? 😉

  12. Omdat ik naar je vroeg, gaf jouw mammie me jouw weblog. Fantastisch en wat moest ik lachen om jouw commentaar op die chinezen m.n. het roggelen om daarna tot de aanval over te gaan. In sranangtongo is het harie ding gorohgoroh. Is typisch een chinese gewoonte hoor, moet je niet van opkijken en zullen ze ook nooit kunnen verleren. Jij hebt ze gauw genoeg door, daarom denk ik dat je binnen de korste keren ook hun taal zal leren en mocht het niet lukken,gewoon een tjoerie geven en overstappen op het Ned. of sranangtongo. Succes met je studie. Helga.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Unable to load the Are You a Human PlayThru™. Please contact the site owner to report the problem.