Tjinnoes op avontuur in China

Take off
Het was het luide gekrijs van mijn wekker dat mijn grootste avontuur (tot op heden) inluidde. Na maandenlange voorbereiding is het dan eindelijk zover: familie en vrienden gedag gezegd, koffer ingepakt met kleren, boeken meegenomen in mijn handbaggage om de negen uur durende vlucht toch enigszins nuttig te gebruiken, laptop volgepropt met films en series om even de lachspieren te trainen voor zover mogelijk (jawel, die spieren functioneren bij mij ook, alleen gebruik ik ze zelden), voldoende financiële middelen verworven, I’m ready to go. Alles was gereed, behalve het belangrijkste onderdeel: het vliegtuig zelf.

Fijn, door de dichte mist aan de westkust van Nederland, werden de vluchten richting London gecanceld. Aangezien mijn vlucht naar Beijing via Heathrow ging, zat ik met een probleempje. Het vliegtuig zelf is toch een cruciale factor om mijn avontuur in het onbekende China voort te zetten. Gelukkig was de familie Woen-A-Lien al om 8:30 op Schiphol, dus het enige dat ik, al wijzend naar Xiovan, hoefde te zeggen was: ‘utzelfde as hij hep’. Voor de duidelijkheid, Xiovan is mijn toekomstige roommate, tenminste, áls we een appartement vinden. De medewerkers van British Airways, as kind as they are, gaven ons nieuwe tickets (die later ongeldig bleken) van de Chinese luchtvaartmaatschappij China Southern Airlines, die op de één of andere manier verbonden is met KLM. Naast ongeldige tickets kregen wij een lunchbon ter waarde van 14,95 euro van British Airways, maar gezien de prijzen op Schiphol kun je niet verwachten dat je er echt veel voor kunt kopen. Na een aantal keren van het kastje naar de muur te zijn verwezen bij de KLM balies, kregen we dan eindelijk de geldige tickets van de hevig zuchtende baliejuffrouw van de ticket office. Hierna was het een kwestie van koffers inchecken en wegwezen. Het vliegtuig van China Southern Airlines vertrok pas om 21:25, terwijl die van British Airways om 10:40 zou vertrekken. Dat zou betekenen dat we al die tijd zouden moeten wachten. Geluk bij een ongeluk, want mijn in de buurt van Schiphol wonende tante Kiem was jarig. Nogmaals, gefeliciteerd tant!

China Southern Airlines
Bij het betreden van het vliegtuig werden wij vriendelijk begroet door een aantal Chinese stewardessen. Door ons Aziatische uiterlijk gingen zowel het personeel als medepassagiers er vanuit dat wij Mandarijn konden spreken, al zou het ook kunnen komen door onze meesterlijke uitspraak van de woorden: ‘ni hao’. 🙂 Ondanks dat wij stoelen 29a en b toegewezen hebben gekregen, werden wij gevraagd om te ruilen met de drie personen voor ons in stoelen 28 a tot c. De reden hiervan was onduidelijk, aangezien we geen bal verstaan van wat ze allemaal brabbelen in dat gekke taaltje van hen. Wel hadden we veel beenruimte, omdat we vlak naast de nooduitgang zaten. Onderuitgezakt een film kijken, leuk. Alhoewel, leuke films waren er niet. We hadden een eigen tv-scherm, maar ik heb er weinig aan als er niets leuks te zien was. Als Bananensplit-humor (op channel 5) de humor van de Chinezen van tegenwoordig is, gaat het een saai jaar worden met die Chinezen. Omdat de afstandsbediening van het tv-scherm pijltjestoetsen en XYAB-knoppen had, gingen wij er vanuit dat we konden gamen tegen elkaar, maar dat kon dus niet. Wat een teleurstelling.

We kregen iets later nog wel een etuitje met een tandenborstel plus pasta, twee pepermuntjes, ear plugs en een oogmaskerding (ofzo). Ook zat er een kam en scherpe punt in, een dodelijk wapen als je ’t mij vraagt. Ik dacht dat ze de veiligheidsvoorschriften hadden aangescherpt. Ik snap ook wel dat je in principe van bijna alles een wapen kunt maken, maar maak ’t die terroristen niet gemakkelijk!

Ook geinig, als die stewardess iets omroept weet je niet of ze nou in ‘t Engels of Mandarijn babbelt. Aan het eind van haar toespraak hoor je wel vaak ‘thank you’, dus ze zal wel een deel in ’t Engels gesproken hebben.

Minder geinig: het smerige vliegtuigvoedsel. China staat toch bekend om haar uitmuntende keuken. Waarom wordt er dan vieze drap met rijst en broccoli geserveerd? Die broccoli was trouwens echt een jaartje of 5 lang gekookt, want ’t was echt als puree, al lijkt het niet zo op de foto. Je moet ook niet veel verwachten van vliegtuigvoedsel, maar met enkele aanpassingen kun je met dezelfde ingrediënten een veel lekkerder gerecht bereiden. Daar ben ik van overtuigd.

In Nederland drink ik elke dag wel een paar kopjes koffie. Ik denk dat ik dat in China niet meer zal kunnen doen. Chinese koffie is fokkie! Echt hoor, wat vies. Chinezen kunnen geen koffie zetten. Overigens kwamen die stewardessen gedurende de gehele negen uur durende vlucht maar vijf keer langs om te vragen wat we willen drinken. Maar goed, ik ben dan weer te lui om zelf elke keer drinken te gaan halen. Mijn fout ook wel een beetje. Klein beetje.

Tijdens de vlucht had ik nog een oorlogje met een 9-jarig jongetje dat achter me de hele tijd tegen mijn stoel aan het trappen was. Na een paar keer boos naar hem te kijken, stopte het wel. Als blikken konden doden.. Ik wil zelf graag geloven dat het komt door mijn gemene Steven Seagal-blik, maar het zou ook goed kunnen komen door zijn moeder die hem een pak rammel gaf.

Om ongeveer 14:15 (GMT +8, 7:15 Nederlandse tijd) landden we op Beijing Airport, waar alle passagiers werden opgehaald in een bus, die erg leek op de moderne bussen die je in Nederland ook ziet, alleen zonder stoelen. Daarna moesten wij naar een ruimte waar je je paspoort en visum moet laten zien en een ingevuld papiertje moet inleveren, waarop staat wat je in ’t land komt doen. In hoeverre het nut heeft weet ik niet, maar als het is voor de statistieken is, kunnen ze het veel beter digitaal laten invoeren door de reizigers.

Taxi
Nu begint het avontuur dan écht. De meeste taxichauffeurs spreken geen Engels en die van ons was daar geen uitzondering op. In ons beste Mandarijn probeerden wij hem duidelijk te maken dat we naar het hotel van Beijing Home Inn bij Nongzhangwan Road wilden: “shi fu, wo men xiang qu zhe ge di zhi”, wat volgens mij betekent: “meneer, wij willen naar dit adres”. Wonder boven wonder begreep ie ons niet. Na tientallen malen te hebben gezucht, gepuft en getjoeriet, vond hij het dan uiteindelijk wel. Wat een avontuur. De kosten waren rond de 13 euro, inclusief 1 euro tol. We moeten nog bepalen of hij ons heeft opgelicht, want dat komt erg vaak voor, vooral als ze merken dat je een toerist bent.

De eerste tip is: als je ergens heen moet, zorg voor een in karakters geschreven adres. ’t Zou verstandig zijn om het ook in Pinyin erbij te schrijven, zodat je het voor kunt lezen. De tweede tip is: als de taxichauffeur vraagt of je er ooit eerder bent geweest, moet je zijn vraag beantwoorden met ‘ja’, want anders maken ze er misbruik van en gaan ze dus tien rondjes rijden voordat ze er zijn.

Rondlopen in Chaoyang district
Na even te hebben gedoucht, hebben wij rondgelopen in de straten rondom het hotel. De wijk Chaoyang is megagroot, dus eigenlijk zou je met de taxi moeten gaan als je alles wilt zien. We stapten binnen bij een DVD/VCD/CD-shop, waar films voor ongeveer €1,50 en albums voor €2,00 te koop zijn. Series, zoals Desperate Housewives, Lost, Heroes, etc zijn ongeveer €6,00. Dan heb je ook nog een koopjesbak waarbij films een eurootje kosten. Wetende dat al deze films, series en albums gratis te downloaden zijn, liepen we toch maar uit de winkel. Tot grote droevenis van de verkoopster, want het leek niet alsof ’t een drukbezochte zaak was.

Even later roken we aangebrand vlees, dus al snelwandelend verplaatsten wij onszelf richting de bron van de geur. We kregen een boek met foto’s van alle gerechten die zij te bieden hadden. Nergens zag ik een foto van saté of geroosterd vlees en eigenlijk kwamen wij juist voor dat vlees. Die jongen sprak geen Engels en bleef maar übersnel te lullen in het Mandarijn. We besloten om een bak garnalen te nemen, bakje rijst en wat groente. Lekker simpel, niet te uitgebreid. De garnalen waren heerlijk pittig door al die chili pepers. De groente, geen idee wat het is, smaakte naar zeep ofzo, maar dat kwam gewoon door het gerecht zelf, niet omdat het niet lekker is gekookt of iets dergelijks. Totale kosten: €2,25 per persoon. Ook gingen we even boodschappen doen, zie foto. Water, cola, chips, noodles. Totale kosten: €3,50. I love this country.

Wat opvalt
Het is niet zo koud als ik verwacht had. Het voelt qua weer alsof ik in Nederland ben. Het is hier ongeveer een graadje of 5. Vorige week was het hier -10 graden Celsius. Goede timing dus.

De automobilsten in Beijing hebben een aparte rijstijl. Met liefkozend geclaxoneer en vriendelijke gebaren van afkeur razen zij door het verkeer. Van rechts inhalen is hier blijkbaar niet verboden. In de dode hoek kijken hoeft niet, gewoon even claxoneren. Lekker laat remmen, geen probleem. Op de stoep parkeren mag, je krijgt zelfs hulp van parkeerwachtachtige mannetjes. Voetgangers krijgen hier geen voorrang, ook al lopen zij op het zebrapad.

Het is hier op straat vrij schoon. Ik heb weinig blikjes of ander afval op straat gezien. Wel dien je op te passen voor vieze roggels, want dat gebeurt echt om elke halve minuut. Als je tijdens een wandeling iemand wil inhalen en je hoort diegene al zijn snot naar binnen zuigen, dan is ie klaar voor de aanval en zal ie binnen twee seconden een lekkere roggel uitscheiden. Pas op.

Conclusie
Tot zover mijn verslag van de eerste twee dagen in China. De taal blijft lastig, maar als ik mijn zegje niet in ’t Mandarijn kan doen, doe ik ’t gewoon in het Nederlands. Het lijkt alsof ze het wel snappen. Komt wel goed dus. Vandaag gaan we op zoek naar een appartement, simkaart van China Mobile en nog wat andere dingen.

Laat een berichtje achter! Het is gratis!

19 thoughts on “Tjinnoes op avontuur in China

  1. Hej! Leuke blog. Ondanks dat ik een btje boos op jou ben, moest ik wel hard lachen. Waarom boos? Wanneer ben jij van plan om die biebboeken te retourneren…? Er staat al 15 euro boete! Daar kan je heel wat garnalen met rijst en groenten van kopen!! Die vorder ik dus wel wanneer je terug ben, met rente. Doei! Groetjes aan Xio.
    Stuur die foto’s van Schiphol aan mij door per mail. Jij bent zo een über pc-nurd dat je weet hoe flash werkt en nu kan ik de foto’s niet jatten. 😀

  2. alles met veel vreugde gelezen…
    af en toe pikte ik een traantje weg,maar ook dat komt wel goed…niks te klagen over het weer dus
    kan je de hele dag gaan sightseeing….
    eet zo min mogelijk kipfile,las een naar bericht
    erover op internet.voor nu een brasa en en bosie
    aan jou en tjauwmin…hou vol nog 361 dagen…

  3. AJAX – SPARTA 6 – 2

  4. Hahaha, het commentaar hier is al net zo briljant als de blog zelf… :p
    Leuk om te lezen dat het goed gaat allemaal. Ik dacht: “Hey, er staan nog veel meer berichten op, laat ik die ook lezen! Leuk!” Maar na 3 regels over voetbal was ik daar alweer overheen, hehe. Ik lees wel alles over China.
    PS Heb je eraan gedacht dat jullie van plek moesten wisselen om de NOODUITGANG te bedienen misschien? Hahaha!

  5. AJAX AMSTERDAM OLE OLE!!!

  6. even een joke…
    ik las:**xiovan is mijn toekomstige**…en ik werd duizelig…ik dacht: verrekt..die marco is in het geheim verloofd…blijkt naderhand dat xiovan de naam is van onze lieve tjauwmin…hohohohoho……

  7. Whahahahahahaha!!!! Tante, u bent TE grappig!

  8. Anthony Kertopermono

    Verdomd vet man! met plezier je blogje gelezen!

  9. Ghee Marc, ik wist niet dat jij zo leuk kon schrijven! Haha, al die verhalen en dat nu al… dit is alleen nog maar van de eerste twee dagen!;)Keep us posted!

    Enjoy,
    Sharryl

  10. Hey dude! Mooi verhaal heb je weer geschreven 🙂 hoop dat je het daar erg naar je zin hebt in China en je houdt me wel op de hoogte he? 😛

    laters!

  11. goede morgen heren…het is nu zondag 17-2-2008
    8.10/ en het weer:???? wat denk je? -6 graden..
    lekker hoor…brrr.ik stuur je nu een mailtje..

  12. hii tjinnoes..

    mooie achtergrond heb je 😉
    leuk te horen dat je goed bent aangekomen en heerlijk hebt genoten van het vliegtuigvoedsel 😀
    anyway, wens je veel succes en vooral plezier (maar dat komt wel goed) in beijing..
    als je nog richting shanghai gaat.. let me know..
    tot blogs!

    x

  13. Heyy tjinhoofd. Vette blog, moest wel ff lachen. Jij helemaal blij dat je om 10:40 al zou vertrekken, moet je nog ruim 10 uur wachten. Da eten zag er btw echt smerig uit, heb je het opgegeten? :/

    Veel plezier daar nog in China, kom rijk terug.
    Latr.

  14. Hallo Marco

    Wat kun jij leuk schrijven zeg, wist jij dit al van jezelf? Ik ga je volgen op je stage in China.
    Vast een heel fijne tijd en veel geluk.
    De wereld ligt aan je voeten!

    Willy Ploeger

  15. (The Hunter) Danny

    Leuk geschreven Tjin ik blijf het volgen !

    Je grootste fan XD.

  16. Hey Tjin

    Veel succes daaro. Wat is dat bruine ding rechtsboven bij de ‘vliegtuigvoer’ foto? Ziet d’r lekker uit :p.

    Gr
    Mystery van MU

  17. Hoi Marco,
    Wat hebt je toch een heel verhaal, wist nou dat je zo mooi kon schrijven, veel plezier jammer dat wij je niet persoonlijk konden groeten, maar goed. Wij wensen je natuurlijk het allerbeste en kijk je uit.
    Groetjes, oom Fred en tante Rieke en natuurlijk de kids he

  18. Hoi COCO,
    Kan je rotie in China kopen, anders stuur ik via Kaminah naar je toe of een lekkere saoto soep.

    Groetjes,
    Team Kaminah en Sairo’s

  19. Via jouw mamie je webmail gehad. Heb enorm gelachen om je uitdrukkingen z.a. getjoeriet. Dat je de chinees in zo’n korte tijd door hebt, fantastisch. Vooral dat gerochel die binnen 2 sec. tot de aanval overgaat, schitterend. Jij gaat het maken want je hebt de chinees door, succes en odi odi Helga.